//Dialog Motywujący i CBT – Zapraszamy na konferencję AMiE

Dialog Motywujący i CBT – Zapraszamy na konferencję AMiE

W dniach 15-16.06.2018r. w Toruniu odbędzie się Międzynarodowa Konferencja Dialog Motywujący i Terapia Poznawczo-Behawioralna w różnych zastosowaniach, czyli jak skutecznie wspierać klienta, specjalistę i system. Podczas konferencji panel dyskusyjny poprowadzi dr Tomasz Witkowski z KSP.

Czym jest Dialog Motywujący? O tym dowiedzieć możemy się z poniższego tekstu autorstwa dr. Sławomira Jarmuża, trenera, coacha, członka założyciela GLOBE – The Global Leadership And Organizational Behavior Effectiveness Research Program.

Dialog motywujący – siła psychologicznych reguł

Świat terapii od jakiegoś czasu interesuje się metodą dialogu motywującego. Pomysł tej metody sięga siedemdziesiątych lat dwudziestego wieku. W kolejnych dekadach podlegał ewolucji i doskonaleniu. W dziewięćdziesiątych latach pojawiły się pierwsze badania empiryczne weryfikujące jego skuteczność w leczeniu uzależnień i zmianie zachowań otyłych osób leczonych na cukrzycę. W przeciwieństwie do niektórych podejść terapeutycznych opartych głównie na intuicjach i doświadczeniach ich twórców, metoda dialogu motywującego świadomie wykorzystuje sprawdzone mechanizmy psychologiczne. Można wskazać dwa główne filary dźwigające konstrukcję dialogu motywującego.

Pierwszy z nich to tradycja badań nad dysonansem poznawczym, teorią autopercepcji oraz regułą zaangażowania i konsekwencji. Nie wchodząc w subtelne różnice między tymi kanonicznymi dla psychologii społecznej koncepcjami, wszystkie one podkreślają znaczenie spójności między tym, co człowiek mówi i robi. Jeśli sami zobowiązujemy się do wykonania działań, to istnieje większa szansa, że to zrobimy, w porównaniu z sytuacją gdy ktoś nas do tego przekonuje. Nawet wtedy, gdy używa bardzo racjonalnych argumentów. Prawidłowość ta wydaje się zdroworozsądkowo oczywista, ale są sytuacje, gdy nabiera specjalnego znaczenia. Dzieje się tak wtedy, gdy wypowiadamy dobrowolnie coś, co jest niezgodne z dotychczasowymi postawami lub działaniami. Jeśli pacjent deklaruje z własnej woli podjęcie działań służących poprawie jego stanu zdrowia, to z większym prawdopodobieństwem zrobi to. Rolą terapeuty jest zadawanie pytań i prowadzenie rozmowy w taki sposób, aby klient bez zewnętrznego nacisku lub perswazji, sam projektował swoje zachowania służące radzeniu sobie z zaburzeniami.

Drugim filarem dialogu motywującego jest koncepcja reaktancji rozwijana w psychologii od ponad pół wieku. Jej istotą jest założenie, że człowiek ma silną potrzebę swobody wyboru. Narzucanie rozwiązań lub zabieranie możliwości działania spotyka się na ogół z oporem, nawet jeśli te rozwiązania są dobre. Zasadę dobrze ilustrują potoczne powiedzenia takie jak Na złość rodzicom odmrożę sobie uszy albo Owoc zakazany lepiej smakuje. Wykorzystanie wiedzy o reaktancji w dialogu motywacyjnym polega na stworzeniu rozmówcy przestrzeni swobody wyboru, unikaniu nacisku na zrobienie czegoś lub nawet delikatnej perswazji.

Obydwie psychologiczne podstawy dialogu motywacyjnego doczekały się bardzo wielu badań empirycznych potwierdzających ich działanie w różnych sytuacjach. I to one właśnie stanowią ważny czynniki odpowiadający za skuteczność metody. Warto dodać, że zastosowanie dialogu motywującego może być rozszerzone na inne, poza psychoterapią, dziedziny życia takie jak: edukacja, sport czy biznes. Tak więc prowadzenie rozmowy, w której człowiek sam kreuje rozwiązania w atmosferze wolności wyboru jest ciekawa metodą zarówno rozwiązywania problemów jak i osobistego rozwoju. Do tego potrzebny jest oczywiście rozmówca (terapeuta, nauczyciel, trener, mentor) potrafiący w takiej konwencji rozmawiać.

Sławomir Jarmuż